ΕΡΓΑ
Η Συλλογή του κυρίου Pietro Bellasi και της κυρίας Κατερίνας Παπαγεωργίου-Bellasi αποτελείται από ένα σύνολο έργων διεθνώς αναγνωρισμένων καλλιτεχνών. Συγκεκριμένα, στην συλλογή αναδεικνύονται 130 καλλιτέχνες, από 13 χώρες. Αξιοσημείωτη είναι η έμφαση που παρατηρείται στους Ελβετούς καλλιτέχνες, καθώς ο κύριος Pietro Bellasi είχε Ελβετο-ιταλική καταγωγή.
Από την Ιταλία αναδεικνύονται 52 καλλιτέχνες και συνολικά 90 έργα, με έμφαση στην σύγχρονη, αφαιρετική και μεταφυσική τέχνη, την γεωμετρία και τον ρεαλισμό. Από την Ελβετία αναδεικνύονται 23 καλλιτέχνες και συνολικά 49 έργα, με έμφαση στην μοντέρνα και αφαιρετική τέχνη και τον κονστρουκτιβισμό. Από την Ελλάδα αναδεικνύονται 15 καλλιτέχνες και συνολικά 23 έργα, με έμφαση στην μοντέρνα τέχνη, τον εξπρεσιονισμό και τον κυβισμό. Από την Γαλλία αναδεικνύονται 17 καλλιτέχνες με ένα έργο ο καθένας (17 έργα), με έμφαση στον μοντερνισμό, στον αφηρημένο εξπρεσιονισμό, τον συμβολισμό και τον μινιμαλισμό. Από την Γερμανία αναδεικνύονται 10 καλλιτέχνες και συνολικά 11 έργα, που ανήκουν κυρίως στο κίνημα του ρομαντισμού, του αφηρημένου εξπρεσιονισμού και συμβολισμού. Από την Βραζιλία αναδεικνύεται ένας καλλιτέχνης με 6 έργα, τα οποία ανήκουν κυρίως στο φάσμα της γραφικής τέχνης . Από την Ιαπωνία αναδεικνύονται 2 καλλιτέχνες με ένα έργο ο καθένας (2 έργα), με έμφαση στην γραφική και μοντέρνα τέχνη . Από την Χιλή αναδεικνύεται ένας καλλιτέχνης με 2 έργα, τα οποία ανήκουν στο κίνημα του σουρεαλισμού και του αφαιρετικού εξπρεσιονισμού. Από την Τσεχοσλοβακία αναδεικνύονται 2 καλλιτέχνες με ένα έργο ο καθένας (2 έργα), με έμφαση στην σύγχρονη τέχνη. Από την Κόστα Ρίκα αναδεικνύεται ένας καλλιτέχνης με 3 έργα, που ανήκουν στο φάσμα της σχεσιακής τέχνης. Από την Γιουγκοσλοβακία αναδεικνύονται 3 καλλιτέχνες με ένα έργο ο καθένας (3 έργα), με έμφαση στην ποιητική τέχνη. Από το Βέλγιο αναδεικνύονται 2 καλλιτέχνες με ένα έργο ο καθένας (2 έργα), που ανήκουν στο κίνημα της μοντέρνας τέχνης. Από την Αυστρία αναδεικνύεται ένας καλλιτέχνης με ένα έργο, που ανήκει στο κίνημα της αφαιρετικής τέχνης.
Η Συλλογή αποτελεί, κυρίως, σύνολο έργων χαρακτικής τέχνης. Χαρακτική είναι η τέχνη της εγχάραξης μιας σκληρής, επίπεδης ή άλλου είδους επιφάνειας, με σκοπό τη δημιουργία σχεδίου. Ξεκίνησε ως τέχνη αντιγραφής διάσημων έργων και έπειτα έγινε αυτόνομη τέχνη, δηλαδή η μήτρα αποτέλεσε το πρωτότυπο έργο. Η μήτρα, δηλαδή, αποτελεί το αρχικό έργο, το οποίο "τυπώνεται", δημιουργώντας τα έργα που γνωρίζουμε. Πολλοί καλλιτέχνες, μάλιστα, αφού τύπωναν τα έργα τους, κατέστρεφαν την μήτρα, ώστε να μην είναι δυνατή η κλοπή του έργου τους. Η διαδικασία της τύπωσης θυμίζει την γνωστή, για το κοινό, σφραγίδα.
Στην χαρακτική υπάρχουν τρείς τεχνικές, αυτή της βαθυτυπίας, της υψητυπίας και της επιπεδοτυπίας. Βαθυτυπία αποτελεί η διαδικασία χάραξης μιας επιφάνειας, για παράδειγμα μια πλάκα χαλκού, της οποίας τυπώνονται οι χαρακιές. Δηλαδή, το μελάνι εισχωρεί στις χαρακιές που δημιουργούνται κατά τη διάρκεια της χάραξης. Υψητυπία αποτελεί η διαδικασία χάραξης που τυπώνεται η επιφάνεια που δεν χαράζεται. Δηλαδή, ο καλλιτέχνης χαράζει αυτό που δεν θα τυπωθεί. Επιπεδοτυπία αποτελεί η τεχνική που δεν χαράζεται η επιφάνεια. Ο καλλιτέχνης σχεδιάζει επάνω στην επιφάνεια, για παράδειγμα στην περίπτωση της λιθογραφίας πάνω σε μια επιφάνεια πέτρας, το σχέδιο, το οποίο καλύπτει με ένα ειδικό υγρό στο οποίο κολλάει το μελάνι. Άρα, όπου υπάρχει αυτό το υγρό, αυτό το μέρος της επιφάνειας τυπώνεται. Έπειτα, καθάριζε την επιφάνειά του και ξεκινούσε από την αρχή ένα καινούργιο έργο. Αυτή η τεχνική ξεκίνησε το 19ο αιώνα, διότι η χαρακτική αποτελεί μία πολύ ακριβή τέχνη και έτσι ο καλλιτέχνης δεν ξόδευε τόσα χρήματα στα υλικά που χρησιμοποιούσε. Η τεχνική της επιπεδοτυπίας χρησιμοποιήθηκε για την εικονογράφιση βιβλίων.